Veroudering roept bestaansvragen op. De gedichten in dit boek zijn inlevend, beschouwelijk en persoonlijk. Het komen en gaan van leven is een belangrijk kenmerk van de natuur. Dat we langzaam verouderen, is een aangrijpende zelfervaring. Dierbaren ontvallen ons. Nieuwe generaties ontstaan. De gezondheid neemt af en de hulpbehoeftigheid neemt toe. Ons alledaagse ‘zijn’ beweegt tussen ‘zin’ en ‘zorg’. Zin balanceert op zinloosheid. Zorg is een behoefte en een respons.
Dit boek biedt een beleving van bestaansvragen in de vorm van inlevende, beschouwelijke en persoonlijke gedichten.
