Auguste Viktoria, de vrouw van de Duitse keizer Wilhelm II, overleed in april 1921 in Doorn en werd onder grote belangstelling in Potsdam begraven. Haar overlijden betekende het definitieve einde van de monarchie in Duitsland. Keizerin Auguste Viktoria (1858-1921) genoot grote populariteit onder de bevolking. Als moeder van zeven kinderen was zij de ‘Landesmutter’ bij uitstek. Ze stichtte veel sociale instellingen, waarvan sommige nog steeds bestaan. Ze zette zich speciaal in voor onderwijs voor meisjes en vrouwen en voor de bouw van kerken, waaromheen zorgcentra ontstonden met kinderdagverblijven en consultatiebureaus. In deze boeiende biografie komt ook een minder bekende kant van Auguste Viktoria naar voren: de invloed die zij had op politieke kwesties en intriges waarin haar echtgenoot verstrikt raakte. Via het vrouwelijke perspectief krijgen we een goed beeld van de laatste periode van het ‘ondergaande rijk’ met zijn politieke en sociale veranderingen. Haar laatste jaren bracht Auguste Viktoria in ballingschap door, allereerst op Kasteel Amerongen en later in Huis Doorn. Woord vooraf 7 Inleiding 9 1 Van ballingschap naar ballingschap: de overleden keizerin 17 keert terug naar huis 2 Provinciale prinses zonder provincie: de kwestie Schleswig-Holstein 41 3 Prinses Wilhelm: 1881 tot 1888 59 4 Het keizerlijk huwelijk: vanaf 1888 81 5 Het netwerk van Auguste Viktoria! 109 6 Voorbeeldige moeder, huisvrouw en representante 133 7 De Kirchenjuste: een steunpilaar van de kerk 159 8 Keizerin Auguste Viktoria: liefdadigheid en vrouwenrechten 181 9 Tussen representatie en vrijetijdsbesteding 203 10 Toch een politieke keizerin 227 1 1 De noodlottige jaren van de keizerin: 1914 tot 1918 249 12 De nalatenschap van de keizerin 273 Noten 289 Chronologie 305 Bibliografie, bronnen en literatuur 311 Illustratieverantwoording 321 Dankwoord 327