'De postkoloniale spiegel' geeft een vernieuwend overzicht van meer dan 160 jaar Nederlands-Indische literatuurgeschiedenis. Het Nederlandse koloniale verleden in Indonesië heeft grote invloed gehad op de literatuur. In De postkoloniale spiegel. De Nederlands-Indische letteren herlezen wordt in 26 hoofdstukken de ‘canon’ van de Nederlands-Indische literatuur voor het eerst systematisch vanuit een postkoloniaal perspectief gelezen, van Multatuli’s Max Havelaar (1860) – de eerste Indische roman – tot en met Lichter dan ik (2019) van Dido Michielsen. Na een introductie waarin wordt ingegaan op het leven van de auteur en zijn of haar relatie met Nederlands-Indië of Indonesië, worden telkens een of meer romans geanalyseerd. Naast beroemde auteurs als Louis Couperus, E. du Perron en Marion Bloem komen ook minder bekende schrijvers aan de orde. Terugkerende aandachtspunten zijn de representatie van de ongelijke koloniale machtsverhoudingen en de Europese strategieën waarmee de ‘Ander’ werd gemarginaliseerd. De postkoloniale spiegel geeft een vernieuwend overzicht van meer dan 160 jaar Indische literatuurgeschiedenis.Rick Honings is Scaliger-hoogleraar en verbonden aan het Leiden University Centre for the Arts in Society (LUCAS). Zijn onderzoek richt zich op de negentiende-eeuwse en Nederlands-Indische literatuur. Momenteel werkt hij aan het door NWO gefinancierde Vidi-project Voicing the Colony. Travelers in the Dutch East Indies, 1800-1945. Hij is hoofdredacteur van Indische Letteren.Coen van ’t Veer is verbonden aan het Leiden University Centre fort he Arts in Society (LUCAS). Hij promoveerde in 2020 op De kolonie op drift, een dissertatie over fictie over de reis per mailboot tussen Nederland en Indië (1850-1940). Daarnaast schreef hij meerdere boeken en artikelen over Nederlands-Indische literatuur. Hij is redacteur van Indische Letteren.Jacqueline Bel is hoogleraar moderne Nederlandse letterkunde (Multatuli-leerstoel) aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Haar onderzoek richt zich in het bijzonder op de literatuur van het fin de siècle, de vroege twintigste eeuw en de (post)koloniale literatuur. In 2015 verscheen Bloed en rozen. Geschiedenis van de Nederlandse literatuur 1900-1945. Ze is redacteur van Indische Letteren.Dit boek komt als geroepen. Het grote gebied van de Indische letteren wordt hier coherent en consequent op postkoloniale leest geschoeid. Als uitgangspunt voor een standaardwerk bevestigt het een belangrijke ontwikkeling in theorie en letterenstudie.Maaike Meijer, Universiteit van Maastricht.De postkoloniale spiegel sluit aan bij de maatschappelijk discussie die vraagt om het herijken van de koloniale geschiedenis. Hier ligt de spiegel aan diggelen.Henriëtte Louwerse, University of Sheffield. Het Nederlandse koloniale verleden in Indonesië heeft grote invloed gehad op de literatuur. In De postkoloniale spiegel. De Nederlands-Indische letteren herlezen wordt in 26 hoofdstukken de ‘canon’ van de Nederlands-Indische literatuur voor het eerst systematisch vanuit een postkoloniaal perspectief gelezen, van Multatuli’s Max Havelaar (1860) – de eerste Indische roman – tot en met Lichter dan ik (2019) van Dido Michielsen. Na een introductie waarin wordt ingegaan op het leven van de auteur en zijn of haar relatie met Nederlands-Indië of Indonesië, worden telkens een of meer romans kritisch geanalyseerd. Naast beroemde auteurs als Louis Couperus, E. du Perron en Marion Bloem komen ook minder bekende schrijvers aan de orde. Terugkerende aandachtspunten zijn de representatie van de ongelijke koloniale machtsverhoudingen en de Europese strategieën waarmee de ‘Ander’ werd gemarginaliseerd. 'De postkoloniale spiegel' geeft een vernieuwend overzicht van meer dan 160 jaar Nederlands-Indische literatuurgeschiedenis. Inhoud Inleiding 9 Rick Honings, Coen van ’t Veer & Jacqueline Bel I Het oude Indië. De negentiende eeuw 1 Klewangwettende gezangen en knevelarij: Multatuli 31 Jacqueline Bel 2 ‘Minacht mij niet omdat ik slechts een vrouw ben!’: Mina Kruseman 49 Petra Boudewijn 3 Sneeuwwitte krullen, gitzwarte vlechten: Melati van Java 67 Nick Tomberge 4 ‘Ziet ge niet in dat al wat inlander, al wat halfbloed is, den blanke haten moet?’: Annie Foore 81 Rianti Manullang & Floor Naber 5 ‘Hij blijft tegenover de Inlander een rasechte koloniaal’: P.A. Daum 99 Rick Honings 6 Mensen en (hun) natuur in Indië: Thérèse Hoven 123 Marijke Denger 7 Van diepe angst en stil genot: Louis Couperus 141 Elleke Boehmer & Coen van ’t Veer II Van Indië naar Indonesië. De eerste helft van de twintigste eeuw 8 Sterrentintelingen van het verleden: Augusta de Wit 161 Arnoud Arps 9 Onschuldige kinderen van de kolonie? Ot en Sien in Nederlandsch Oost-Indië 181 Amalia Astari & Rick Honings 10 Vertrapt door totoks en opzijgeduwd door Chinezen en Javanen: Victor Ido 197 Olf Praamstra 11 Verhalen van vervreemding: Carry van Bruggen 217 Remco Raben 12 Inheems geweld en witte afwezigheid: Madelon Székely-Lulofs 229 Gábor Pusztai 13 Jasmijn en maanlicht: E. du Perron 247 Gloria Wekker 14 ‘Ik neem een heel eigen plaats in’: Beb Vuyk 259 Olf Praamstra 15 Twee Indonesische stemmen: Suwarsih Djojopuspito en Arti Purbani 277 Christina Suprihatin & Coen van ’t Veer III Terugkijken en tegenschrijven. 1945 tot heden 16 Het kolonialisme als goedbedoeld misverstand: A. Alberts 297 Coen van ’t Veer 17 Herinneren om niet te vergeten: Rob Nieuwenhuys 313 Petra Boudewijn 18 ‘Het brandde weer ergens’: Maria Dermoût 335 Pamela Pattynama 19 Op zoek naar een eigen Indo-identiteit: Vincent Mahieu/Tjalie Robinson 351 Jeroen Dewulf 20 ‘Eigenlijk is het allemaal pas gisteren gebeurd’: F. Springer 367 Erica van Boven 21 Een zoekende spelbreker: Marion Bloem 381 Liesbeth Minnaard 22 ‘Ik was er gelukkig’: Jeroen Brouwers 397 Esther Op de Beek 23 Van betovering tot inzicht: Hella S. Haasse 415 Judit Gera 24 Geen ideologie maar corpologie: Adriaan van Dis 433 Frans-Willem Korsten 25 ‘Op je plaats blijven en tegelijk blijven stromen’: Alfred Birney 447 Jaap Grave 26 De krachtige stem van een Javaanse njai: Dido Michielsen 465 Judith E. Bosnak Noten 483 Bibliografie 513 Personalia 529 Register 534