Een schietgebedje rich:ng wielergoden. Het rugnummer 13, omgekeerd opgespeld. Al jaren hetzelfde onderlijEe in klassiekers. Een keFng of een amulet, bij elke koers in de achterzak van je wielertrui. Allemaal rennersrituelen waarvan iemand hoopt en/of gelooI dat het geluk kan brengen, bescherming kan bieden of ergens voordeel kan schenken. Maar wat is het verschil tussen hoop, geloof en bijgeloof? De grens is dun, wazig, gekarteld en vaak ongrijpbaar. Maar elke renner tast - vroeg of laat, constant of eenmalig, half grappend of bloedserieus - die grens af. Zoals Federico Bahamontes in die kerk in Lille, zoals Johan Museeuw en de paternoster van Pater Pio, zoals Kristof Goddaert met zijn nummer 13... Bahamontes 54 is een nummer in het teken van (bij)geloof.
